Stanisław Opioła - syn Bartłomieja Opioły i brat Andrzeja, mojego prapradziadka, w 1886 roku brał ślub w Nowym Borku z Franciszką Bieniek. W księdze małżeństw zachował się opis jego "stanu":
Reservatus miles 1 legionis rei machinariae Luitpold princips De Bavaria
Co przetłumaczyć można jako: żołnierz rezerwy 1 królewskiego bawarskiego legionu artylerii "Książę Luitpold". Stanisław urodził się w 1862 roku, w formacji tej służył prawdopodobnie między 1880 i 1885 rokiem.
Formacja taka faktycznie istniała. Według angielskiej Wikipedii, był to 1 Królewski Bawarski Regiment Artylerii Polowej "Książę Regent Luitpold" (niem. Kgl. Bayer. 1. Feldartillerie-Regiment Prinz-Regent Luitpold) i był on częścią 1 Królewskiej Dywizji Bawarskiej. W tamtym czasie dowódcą był książę Leopold Bawarski, weteran wojny prusko-austriackiej i niemiecko-francuskiej. Podczas I wojny światowej obejmie dowództwo nad 9 Armią, która m.in. zajęła Warszawę.
Zagadką pozostaje jednak dlaczego Stanisław, poddany cesarza Austrii i króla Węgier Franciszka Józefa I Habsburga służył w armii pruskiej? Jakie to wówczas miało znaczenie prawne i polityczne? Czy służba dla obcego mocarstwa za żołd była wówczas czymś normalnym? Stanisław prawdopodobnie nie zadawał sobie tego rodzaju pytań. Mówił po polsku, mieszkał w Austro-Węgrzech. Był chłopem, świadomość narodowa najniższych warstw dopiero zaczynała w tamtych latach kiełkować. Jego motywacje były więc zapewne ekonomiczne. Miał ośmioro rodzeństwa, z których pięcioro dożyło dorosłości i założyło rodziny. Emigracja zarobkowa była wówczas w Galicji zjawiskiem masowym.
Z drugiej strony w Austro-Węgrzech był wówczas wprowadzony powszechny obowiązek służby wojskowej. Wielu młodych Borkowian służyło wówczas w jednostkach ułanów galicyjskich. Stanisław powinien więc również odsłużyć dwa lub trzy lata w armii Franciszka Józefa. Królestwo Bawarii, w którego armii służył Stanisław było jednak częścią Cesarstwa Niemieckiego. Co prawda w armii bawarskiej pozwalano służyć tzw. jednorocznym ochotnikom, ale zwykle byli to mężczyźni wykształceni, po maturze. Trudno przypuszczać, aby Stanisław miał środki na naukę i zdobycie świadectwa maturalnego (a jeśli tak, to w jakim kraju i w jakim języku by studiował? i dlaczego maturzysta miałby wracać do Borku i żenić się z chłopską córką?)

Komentarze
Prześlij komentarz