Władysław Wojtowicz to brat mojego dziadka ze strony mamy, Franciszka. Władysław zaginął w trakcie II wojny światowej, został uznany za zmarłego przez resztę rodziny. W trakcie wojny Wojtowicze: dziesięcioro rodzeństwa i rodzice, którzy mieszkali na terenie dzisiejszej Ukrainy, zmienili miejsce zamieszkania. Część wyjechała z początkiem 1943 roku do Małopolski, na wieść o planowanych przez nacjonalistów ukraińskich mordach ludności polskiej. Po wojnie większość Wojtowiczów osiadła na Opolszczyźnie i na Dolnym Śląsku (Pokój, Przeworno, Nysa, Minkowskie, Oława). O Władysławie zaginął słuch. Przez kilka lat bracia i siostry poszukiwali go za pośrednictwem Czerwonego Krzyża, bezskutecznie. Uznano ostatecznie, że zaginął w wojennej zawierusze.
Wieś Fraga, obecnie na Ukrainie, miejsce narodzin Władysława
Władysław przeżył wojnę, ale o tym dowiedzieliśmy się kilka lat temu, dzięki poszukiwaniom prowadzonym przez jego prawnuka, Kacpra. Sam Władysław zmarł w 1986 roku w Wielkopolsce, gdzie osiedlił się po wojnie razem z żoną i dziećmi. On również poszukiwał rodziny po wojnie, również bezskutecznie.
Jego dalsze losy znamy dzięki życiorysowi i opowieściom jego potomków.
Urodziłem się 14 października 1903 roku we wsi Fraga powiat Rohatyń (ZSRR). Ojciec Szczepan Wojtowicz - pracownik rolny majątku ziemskiego. Matka Magdalena Wojtowicz z domu Siekaniec zajmowała się gospodarstwem domowym,
Wojtowicze prawdopodobnie przeprowadzili się do Fragi z Hrusiatycz między 1901 a 1903 rokiem. W Hrusiatyczach urodził się starszy brat Władysława, Andrzej (1901 r). Hrusiatycze i Fragę dzieli około 5 kilometrów drogi. Między 1915 a 1920 rokiem przeprowadzili się do Putiatyniec, gdzie urodził się mój dziadek, Franciszek, około 20 km na południowy wschód od Fragi.
W 1910 roku zacząłem uczęszczać do Szkoły Podstawowej we Fradze, gdzie uczyłem się przez cztery lata. Od 15 roku życia rozpocząłem pracować w majątku ziemskim gdzie zacząłem się przyuczać do zawodu stolarza. W latach 1925-1926 odbywałem czynną służbę wojskową we Lwowie. Po odbyciu służby wojskowej rozpocząłem pracę w majątku ziemskim państwowym w Leduchowie woj. tarnopolskie, w charakterze stolarza.
Leduchów był oddalony o około 150 km od stron rodzinnych. Mój dziadek, Franciszek, przez pewien czas również mieszkał i pracował lub uczył się w Leduchowie, być może u starszego brata, który przyuczał go do zawodu.
W 1944 roku zostałem zmobilizowany do wojska celem wzięcia udziału w walce z okupantem niemieckim. Przydzielony zostałem do 17 Pułku Piechoty. Walczyłem na Prusach Wschodnich, nad rzeką Łabą w Niemczech i w Czechosłowacji. Po zwycięstwie odbudowywałem Warszawę i Gdynię. Z wojny wróciłem w październiku 1945 roku. (...) odnalazłem rodzinę, która osiedliła się na Ziemiach Odzyskanych we Wsi Wyszanów, woj. zielonogórskie.
17 Pułk Piechoty, o którym pisze w życiorysie Władysław, to jednostka sformowana w 1944 roku we wsiach Strzakły i Dębowierzchy, w rejonie Łukowa, w ramach 2 Armii Polskiej w ZSRR. Opis jego szlaku bojowego zgadza się z opisem Władysława. Pułk wchodził w skład 5 Saskiej Dywizji Piechoty.

Komentarze
Prześlij komentarz